
Billy Hare
22 Augustus tot 5 September
2026
Fotografie van Billy Hare
Huacas de Lambayeque neemt de bezoeker mee op een reis door het landschap, het geheugen en de pre-Incaculturen van de noordkust van Peru.
Lang vóór de uitbreiding van het Incarijk was deze regio de thuisbasis van complexe en hoogontwikkelde samenlevingen. De Moche-cultuur vormt daarbij een belangrijk referentiepunt: na haar neergang bleven elementen van haar kennis, artistieke tradities en rituele praktijken voortleven en zich verder ontwikkelen binnen latere culturen. In deze context ontstond de Sicán- of Lambayeque-cultuur, die een eigen politieke, religieuze en artistieke identiteit ontwikkelde en tegelijkertijd een diepgaande verbondenheid met het land en het territorium behield.
De huacas, grote monumentale complexen die voornamelijk uit adobe zijn opgebouwd, behoren tot de meest indrukwekkende getuigenissen van dit verleden. Als plaatsen met een ceremoniële, politieke en funeraire betekenis bepalen zij tot op de dag van vandaag het landschap van de regio. Door de werking van tijd en erosie lijken hun vormen geleidelijk samen te smelten met de woestijn, waardoor de grens tussen architectuur en natuur vervaagt.
De zwart-witfotografie van Billy Hare vormt het visuele uitgangspunt van de tentoonstelling en toont deze bouwwerken als stille aanwezigheden, zwevend tussen herinnering en transformatie.
De installatie van Gallery Intussen trekt dit landschap door naar de tentoonstellingsruimte. Tekeningen van de huacas bewegen zich over de muren, terwijl vormen en iconografische verwijzingen de symbolische wereld oproepen van de oude culturen van Noord-Peru, waarin natuurlijke elementen, dieren, rituele praktijken en voorstellingen van het heilige nauw met elkaar verbonden waren. De aanwezigheid van de Marinera-jurk voegt een hedendaagse dimensie toe en creëert een dialoog tussen archeologisch erfgoed en de culturele identiteit van vandaag.
De tentoonstelling brengt zo verschillende historische periodes met elkaar in gesprek zonder deze met elkaar te vermengen. Daarmee wordt Lambayeque zichtbaar als het resultaat van een langdurig proces van culturele gelaagdheid. Door middel van fotografie, tekenkunst, installatie en materiële cultuur wil de tentoonstelling de aandacht vestigen op een geschiedenis die buiten Peru nog relatief weinig bekend is: die van de grote beschavingen die dit gebied vóór de Inca’s bewoonden en een erfgoed nalieten dat tot op heden getuigt van hun complexiteit, creativiteit en culturele rijkdom.
Curatorschap: Jessica de Facci
Artistieke Leiding: Jason Ayala Pacheco























Billy Hare
22 Augustus tot 5 September
2026
Fotografie van Billy Hare
Huacas de Lambayeque neemt de bezoeker mee op een reis door het landschap, het geheugen en de pre-Incaculturen van de noordkust van Peru.
Lang vóór de uitbreiding van het Incarijk was deze regio de thuisbasis van complexe en hoogontwikkelde samenlevingen. De Moche-cultuur vormt daarbij een belangrijk referentiepunt: na haar neergang bleven elementen van haar kennis, artistieke tradities en rituele praktijken voortleven en zich verder ontwikkelen binnen latere culturen. In deze context ontstond de Sicán- of Lambayeque-cultuur, die een eigen politieke, religieuze en artistieke identiteit ontwikkelde en tegelijkertijd een diepgaande verbondenheid met het land en het territorium behield.
De huacas, grote monumentale complexen die voornamelijk uit adobe zijn opgebouwd, behoren tot de meest indrukwekkende getuigenissen van dit verleden. Als plaatsen met een ceremoniële, politieke en funeraire betekenis bepalen zij tot op de dag van vandaag het landschap van de regio. Door de werking van tijd en erosie lijken hun vormen geleidelijk samen te smelten met de woestijn, waardoor de grens tussen architectuur en natuur vervaagt.
De zwart-witfotografie van Billy Hare vormt het visuele uitgangspunt van de tentoonstelling en toont deze bouwwerken als stille aanwezigheden, zwevend tussen herinnering en transformatie.
De installatie van Gallery Intussen trekt dit landschap door naar de tentoonstellingsruimte. Tekeningen van de huacas bewegen zich over de muren, terwijl vormen en iconografische verwijzingen de symbolische wereld oproepen van de oude culturen van Noord-Peru, waarin natuurlijke elementen, dieren, rituele praktijken en voorstellingen van het heilige nauw met elkaar verbonden waren. De aanwezigheid van de Marinera-jurk voegt een hedendaagse dimensie toe en creëert een dialoog tussen archeologisch erfgoed en de culturele identiteit van vandaag.
De tentoonstelling brengt zo verschillende historische periodes met elkaar in gesprek zonder deze met elkaar te vermengen. Daarmee wordt Lambayeque zichtbaar als het resultaat van een langdurig proces van culturele gelaagdheid. Door middel van fotografie, tekenkunst, installatie en materiële cultuur wil de tentoonstelling de aandacht vestigen op een geschiedenis die buiten Peru nog relatief weinig bekend is: die van de grote beschavingen die dit gebied vóór de Inca’s bewoonden en een erfgoed nalieten dat tot op heden getuigt van hun complexiteit, creativiteit en culturele rijkdom.
Curatorschap: Jessica de Facci
Artistieke Leiding: Jason Ayala Pacheco






















